“Milho Verde” (pol.”zielona kukurydza”) to współczesna interpretacja tradycyjnej portugalskiej pieśni ludowej. Utwór zapowiada album inspirowany twórczością legendarnego pieśniarza i symbolu ruchu demokratycznego w Portugalii, którego dziedzictwo pozostaje w Polsce mało znane.

Singel odświeża folklor północnej Portugalii, łącząc go z wpływami Bliskiego Wschodu, akustycznym art-popem i tradycją pieśni autorskiej. Nostalgia spotyka się tu z radością życia, a muzyka przenosi słuchaczy na zielone pola – miejsca pracy, spotkań i codziennych opowieści.

João de Sousa (Portugalia), mieszkający na co dzień w Polsce, zaprosił do współpracy muzyków z trzech krajów:

João de Sousa – gitara, głos

Michał Górczyński (Polska) – klarnet kontrabasowy

Noam Zylberberg (Izrael) – pianino, organy

Adeb Chamoun (Syria) – perkusja

José Manuel Cerqueira Afonso dos Santos (1929-1987), znany jako José Afonso, Zeca Afonso lub po prostu Zeca - to jeden z najwybitniejszych twórców kultury portugalskiej, poeta, pieśniarz, kompozytor, nauczyciel. Nazywany „siewcą słów”.

Jego teksty oddają bogactwo języka portugalskiego, nawiązują do ludyczności, kultury, polityki, przełomowych, ważnych dla kraju momentów historycznych. Słowem walczył o wolność i prawdę. Jego utwór „Grândola, Vila Morena” stał się hymnem Rewolucji Goździków (25 kwietnia 1974 r.), wojskowego zamachu stanu, który doprowadził do obalenia dyktatorskich rządów w Portugalii i stał się pierwszym krokiem ku demokracji. José Afonso dotykał problemów społecznych, nie unikał tematów trudnych, pokazał, że sztuka może mieć znaczący wpływ na kształtowanie się świadomości zbiorowej.

Opowiadał też historie jednostki, zwykłego „szarego człowieka”. Stawał w obronie tych, którym głos odebrano. Pokazywał, jak ważna jest równość społeczna. Wielokrotnie bohaterkami jego tekstów były kobiety. Ukazywał ich heroiczną pracę, trudy codzienności, niełatwą rzeczywistość, z którą codziennie musiały się mierzyć.

Utwory Zeca Afonso odzwierciedlają człowieka, jego naturę i jej złożoność. Nie oceniają, są artystyczną wypowiedzią, czasem protestem wobec niesprawiedliwości, czasem zwykłą obserwacją. Z fotograficzną dokładnością Afonso potrafił słowem malować ludzkie obrazy, poetyckie, głębokie, prawdziwe. Wszystko to sprawia, że jego twórczość jest zawsze aktualna, niezależnie od miejsca i czasu.