Tym razem dostajemy płytę stworzoną przez Melę Koteluk i zespół Kwadrofonik. A na niej utwory, których podstawą są wiersze Krzysztofa Kamila Baczyńskiego. Są dwa powody dla których warto sięgnąć po ten album. Pierwszy: warstwa tekstowa, czyli poezja. W celu przypomnienia sobie lub poznania twórczości Baczyńskiego, który zginął walcząc w Powstaniu Warszawskim. Drugi: warstwa muzyczna.

Autorem aranżacji jest pianista kwartetu Kwadrofonik - Bartek Wąsik. Bardzo dobrze pasują one do interpretowanych wierszy. Ale też do głosu Meli Koteluk i odwrotnie (głos do muzyki). Zazębia się i współgra to ze sobą pięknie. W brzmieniu jest dużo przestrzeni, trochę pompatyczności (o czym zaświadcza zaczynające album „Niebo”) i sporo stylu. A i dużą rolę odgrywa pianino. To wszystko skutkuje takimi utworami jak „Astronomia” przywołująca na myśl kompozycje Kate Bush. Piękno w czystej postaci. Łatwo wskazać wyżej wymienione cechy w spokojniejszych kompozycjach: „Otwarciu przemian” z uniesieniami w części instrumentalnej czy „Źródle”.

Także utwory o bardziej piosenkowej budowie jak „Morze wracające” i „Piosenka” (nomen omen) czy żywsze („Drzewa” z zwracającymi uwagę instrumentami perkusyjnymi) mają w sobie elegancję. Np. „Nie bój się nocy” kryje w sobie aurę tajemniczości. Przejmujące są ponad siedmiominutowa „Wolność” z fortepianowymi improwizacjami oraz „Czas miłości” na głos i pianino. To, że Mela Koteluk potrafi czarować swoim śpiewem wiemy nie od dziś. Pięknie wpasowuje się w całość układanki.

Dawka bardzo ładnych, stylowych utworów do zasłuchania się – takie najkrótsze podsumowanie projektu Meli Koteluk i kwartetu Kwadrofonik. Dużo piękna. I jeszcze na koniec zdanie dla tych, którzy być może chcą poznać twórczość Krzysztofa Kamila Baczyńskiego: jeśli poznawać twórczość wielkich poetów czy zaciekawiać nią ludzi, to właśnie w taki sposób.