Motörhead - Aftershock
Album "Aftershock" to Motörhead w wyborowej formie.
"Aftershock" to miód wylany na serca fanów Motörhead strapionych doniesieniami o złym stanie zdrowia Lemmy'ego, napływającymi od kilku miesięcy. Każdy z wielbicieli tego zespołu ma świadomość tego, że muzyk ten jest bliżej zakończenia kariery niż kiedykolwiek wcześniej i jest bardzo możliwe, że "Aftershock" jest ostatnim dziełem Motörhead. Nawet jeśli, odpukać, tak miałoby być, to album ten jest najlepszym z możliwych pożegnań Lemmy'ego i jego kolegów z fanami.
Gdybyśmy na chwilę zapomnieli, że Lemmy dobiega siedemdziesiątki i że Motörhead istnieje blisko 40 lat, moglibyśmy pomyśleć, że "Aftershock" to płyta nagrana pod koniec lat siedemdziesiątych bądź dekadę później. Świeżość, energia, radość z grania - to cechy charakteryzujące tę płytę. Większość utworów mknie z zawrotną prędkością, riffy cudownie atakują zmysły słuchacza, a Lemmy chrypi jak za dawnych, dobrych lat. Jedynie dwa utwory z czternastu dają chwilę wytchnienia: bluesowe "Lost Woman Blues" oraz "Dust And Glass".
"Aftershock" to znakomita płyta, kto wie, czy nie jedna z najlepszych w bogatej przecież dyskografii Motörhead. A na pewno zasługująca na uwagę jako jeden z kandydatów do miana heavy metalowej płyty 2013 roku.
