Reni Jusis zrobi "Trans misję" na białym winylu
Kultowy album Reni Jusis "TRANS MISJA" po raz pierwszy na WINYLU z okazji jubileuszu 20-lecia premiery.
Przełom lat 90. i 00. to bardzo kreatywny i śmiały okres w historii polskiej muzyki. Pop przybierał najróżniejsze oblicza, hip-hop przestawał być undergroundowym zjawiskiem, a scena klubowa była w pełnym rozkwicie.
Zachodni artyści, jak Faithless, Everything but the Girl, Moloko czy Moby pokazali, że można łączyć wyraziste, elektroniczne brzmienia z nośnymi melodiami i ciepłymi wokalami. Do tego doszły zmysłowe wpływy french touch czy kolorowego, electro, powoli wypierającego psychodeliczny bristolski klimat, a także kształtująca popowy krajobraz rola takich producentów, jak Mirwais czy William Orbit.
W takich okolicznościach zaczęły na polskim rynku pojawiać się pierwsze szeroko doceniane klubowe propozycje od Smolika, Futro czy Noviki, swoistą rewolucję przyniosła jednak Reni Jusi z płytą "Trans Misja". Na wskroś taneczną, nasyconą syntezatorowym brzmieniem, nieustępująca producenckim rozwiązaniom Daft Punk,Röyksopp czy GusGus.
Brawurowe, podskórnie pulsujące, podbite rave'owym powerem "It's Not Enough", szybujące, transowo wirujące "Wynurzam się" czy porywająca, będąca współczesną wariacją disco tytułowa "Trans Misja" udowadniały, że Reni Jusis jest jedną z najciekawszych, najbardziej innowacyjnych artystek na rodzimej scenie. Przekraczając granice gatunków, śmiało łącząc rozmaite style, nie zapominając o dobrze rozumianej popowej przebojowości, Reni wypracowała na płycie z 2003 roku unikatowe taneczne brzmienie, które przez lata nie straciło ani na jakości, ani na świeżości, inspirując kolejne pokolenia polskich twórców muzyki elektronicznej, by wymienić chociażby duet Plastic.
"Trans Misja" do jedna z moich najważniejszych płyt, wiele jej zawdzięczam. Moja poprzednia płyta Elektrenika, przeszła praktycznie bez echa, dziennikarze pisali, że jest za trudna na polski rynek, a publiczność na koncertach nie wiedziała do końca jak tańczyć do mojej muzyki... Kiedy oświadczyłam mojemu managerowi, ze moja kolejna płyta „Trans MIsja” będzie w podobnym stylu, usłyszałam, że jestem uparta i nie będę miała wkrótce na chleb… Przyznaję, że ta decyzja była wtedy dosyć ryzykowna, ale czułam, że muzyka klubowa i elektroniczna, to dokładnie ten kierunek, w którym chcę podążać i nadal chce go eksplorować. To, co zdarzyło się później, przeszło nasze najśmielsze oczekiwania… Promujący „Trans Misję" singiel „Kiedyś Cię znajdę” dotarł do pierwszego miejsca Listy Przebojów Programu Trzeciego, a płyta zdobyła Fryderyka 2003 w kategorii Muzyka klubowa i elektroniczna. Przed klubami ustawiały się długie kolejki, a publiczność doskonale już wiedziała jak tańczyć do rytmów, które ówcześnie graliśmy… Nie muszę tłumaczyć, jak wielka to była dla nas radość i nagroda, po tym wszystkim, co przeżyliśmy podczas poprzedniej trasy koncertowej. Zrozumieliśmy wtedy, że na wszystko musi przyjść odpowiedni czas, a te poprzednie dwa lata ciężkich zmagań koncertowych nie były wcale stracone, tylko była to swego rodzaju „praca u podstaw” i bez tego ważnego procesu publiczność nie byłaby gotowa na przyjęcie "Trans Misji”.
Jakiś czas temu usłyszałam w nocy w taksówce utwór „Wynurzam się” - intro otwierające ten album i byłam bardzo wzruszona. Nie spodziewałam się, że po tylu latach nasza muzyka nadal będzie brzmiała ciekawie… Jestem bardzo dumna z tej płyty i z decyzji, aby nie rezygnować z tego co podpowiada nam serce…
Jubileuszowe wydanie winyla zapowiada jesienną trasę koncertową Re Trans Misja, którą ogłaszamy niebawem."
